In het Antwerpse havengebied vinden we de Hooge Maey, een honderd hectare grote afvalstortzone. Doorheen de jaren ging men er over op exploitatie als gebied voor energiewinning. Het doel was de sanering en duurzame exploitatie van deze stortplaats met minimale risico’s voor de omgeving. Het gestorte afval werd afgedekt met een folie en bedek onder een laag aarde van één meter. Vier gasturbines onttrokken methaangas aan deze berg. Ondertussen geraakt het gas meer en meer uitgeput waardoor er vandaag nog twee turbines draaien. Het onderhoud van de begroeiing op de taluds wordt gedaan door Alplant nv.
Voor het volgende nummer van vakblad de Loonwerker reden we mee met Luc. Die heeft meer dan 25 jaar ervaring bij Alplant en heeft niets liever dan taluds. We rijden met hem een stukje mee op een helling van een stevige dertig procent. Hij vertel dat qua veiligheid veel bij de chauffeur zelf ligt. “Je moet nadenken over de rijrichting en over je gewichtsverdeling. Je werkt met een achtermaaier, dus als die naar beneden is, zit het gewicht rechts achter. Je moet eraan denken dat je de maaier niet zomaar omhoog mag doen. Ik heb jaren ervaring maar je moet altijd met je verstand rijden. Sommige mensen verklaren me zot maar dit werk mag je me nog jaren laten doen.”
Taluds maaien vraagt om gezond verstand
“Ik ben nog nooit gekanteld maar het spreekt voor zich dat ik regelmatig al eens stukjes geschoven heb. En als je toch eens je maaier te snel omhoog doet en je wielen komen aan één kant een stuk omhoog, dan zie toch eventjes bleek. Ik herinner me dat ik ooit eens vergat de voortractie aan te zetten. Ook dat wordt je snel gewaar. Het gebeurt gelukkig zelden maar als je toch eens echt vast komt te zitten, is het kwestie van je gezond verstand te gebruiken. Je kan je dan beter naar boven laten trekken dan risico’s te nemen.”
Het volledige artikel kan u lezen in de juni-editie van vakblad de Loonwerker. Bekijk hier alvast enkele beelden van Luc in actie.
Tekst en beeld: Seppe Deckx
