Iedereen heeft op de een of andere manier te maken met ‘de politiek’. Via het landelijk, provinciaal of gemeentelijk bestuur worden we geconfronteerd met regels en systemen waar verschillend over wordt gedacht. Regels en systemen die in méér of mindere mate ons privéleven beïnvloeden.
Onze bestuurders maken deel uit van verschillende politieke partijen die allemaal over hun eigen logica en dus ‘de beste’ oplossingen beschikken. Periodiek mogen we naar de stembus om onze voorkeur voor een partij/kandidaat kenbaar te maken, want linksom of rechtsom zal er toch moeten worden geregeerd.
Coalitievorming
In de praktijk houdt dat in, dat er moet worden bestuurd door middel van coalitievorming. Anders gezegd; in ons democratisch bestel bestaat geen pure wijn, want er zal altijd water bij moeten. We hebben te maken met sterke en minder sterke persoonlijkheden. Helaas overheerst volgens mij de laatste categorie. Bestuurders die zonder voldoende kennis te gemakkelijk praten over uiterst belangrijke zaken. Feiten worden al gauw vervangen door meningen en ‘beoordelen’ wordt nog wel eens vervangen door ‘veroordelen’, om nog maar niet te spreken over ‘vooroordelen’.
Makkelijk praten
Onlangs heeft minister Carola Schouten (CU) opgemerkt, dat ons voedsel méér zou moeten kosten, want door de huidige, lage (super)marktprijzen kunnen de producenten (agrariërs) geen droog brood meer verdienen. Deze ogenschijnlijk glasheldere logica blijkt bij nadere beschouwing toch niet zo helder te zijn. Het hangt er maar van af op welke wijze je door het glas kijkt. Voor de minister zelf zal gezien haar inkomen een verhoging van de voedselprijzen geen enkel probleem zijn. Maar dat is het voor miljoenen andere mensen wel! Anders gezegd; de minister heeft makkelijk praten.
"Aan alleen goede bedoelingen zijn volkstammen uitgestorven"
Zij weet drommels goed met welke financiële verhogingen de mensen (en ook de agrariërs) worden geconfronteerd. Verhogingen die vaak het gevolg zijn van ondoordachte overheidsmaatregelen. Als het even kan, bestaat ons leven uit méér dan alleen maar de aanschaf van steeds duurder wordend voedsel. Minister Schouten lijkt mij een integere vrouw, die wordt ‘gedreven’ door goede bedoelingen. Maar aan alleen goede bedoelingen zijn volksstammen gestorven. Minister Schouten weet als geen ander dat mensen zich, naast alle andere verhogingen, scheel zullen gaan betalen aan onder meer klimaatmaatregelen. Voor veel mensen is het niet de vraag of ze méér voor hun voedsel willen betalen maar of ze het, gezien de draconische maatregelen van de overheid (ook voor de agrarische sector), wel kunnen betalen.
Scheve voedselketen
Ja, er zit echt wel iets scheef in de keten van voedselproducent tot consument. Maar de ‘verklaring’ van de minister vind ik te kort door de bocht en laat de financiële problemen (naast de problemen van de agrariërs), waar veel mensen mee hebben te maken, onbesproken.
Ingezonden column, auteur: Henk Mulder
