“Voor het geven van een pitch ben ik gruwelijk zenuwachtig maar een machine van tweehonderdduizend euro in stukken slijpen doet me heel wat minder”, zegt Meindert Bunt. De ondernemer bouwde vanaf nul zijn bedrijf BuMach op en weet heel goed wat hij kan. Met zijn vakkennis en ideeën als kapitaal startte hij dit jaar ook een tweede bedrijf, BULL Engineering & Manufacturing. “Ik nam risico’s en koos niet altijd de makkelijkste weg. Maar ondertussen heb ik zo’n mooi spul gemaakt en het is fijn om dat te kunnen laten zien.”
BuMach werd dertien jaar geleden opgericht. Voordien werkte Meindert Bunt in een mechanisatiebedrijf en verhandelde hij hakselaars naar Canada. Omdat die twee moeilijk te verenigen waren, begon hij zelf met (vooral) laswerken en rolde hij zo in het kotterwerk. “Dat deed ik zes dagen per week, ook internationaal, bijvoorbeeld voor bedrijven als Liebherr of Cat. Nu werk ik evenzeer ook op lokaal niveau, waardoor het werk afwisselend blijft met grote en kleine klussen.”
Het is ook daardoor dat de bal aan het rollen ging voor de oprichting van Bunt’s tweede bedrijf. “Op een bepaald moment had ik het punt bereikt dat ik genoeg gezien had met kotteren en net toen kwam ik bij een wetlandklant waar de vaste monteur tegen een probleem aanliep. De naven van zijn machine liepen stuk en ik suggereerde hoe ik dat zou oplossen. Dat resulteerde in een goede band met die klant. Daar ben ik nog altijd dankbaar voor, want toen had ik nog geen ervaring met machinebouw en ze gaven me de ruimte en vertrouwen om me te ontwikkelen. Ik had echter wel veel gezien bij alle machines waar ik aan werkte. En zo mocht ik voor die klant meerdere machines bouwen. Ongeveer vier jaar later heb ik BULL Engineering & Manufacturing opgericht”
Bedrijven juist positioneren
Met BuMach richt Meindert Bunt zich op revisie en reparatie in grondverzet en groot materiaal zoals havenkranen. Er zijn ondertussen drie medewerkers in dienst. De specialiteiten zijn nog steeds kotteren, laswerkzaamheden en thermisch lansen. Toen BULL Engineering opgericht werd, was het wel zaak de twee bedrijven goed te positioneren. “BuMach heeft een hele goede naam in revisie maar machinebouw en revisie vind ik geen goede combinatie. Ik wil BULL laten groeien en dat kan volgens mij beter als separaat bedrijf. Zo bouw je naamsbekendheid op onder je eigen naam en moet je niet leunen op de ervaring met revisie. Want niemand linkt de twee werelden. In revisie kan je ook geen intellectueel eigendom opbouwen en met machinebouw wel. Daarom zit de volledige engineering bij BULL. BuMach maakt de machines wel als service voor BULL maar moest er later een stevige groei zijn, kunnen ook andere bedrijven dat doen voor BULL.”
Risico’s genomen
Om te komen tot waar hij nu staat met BULL Engineering, heeft Bunt risico’s genomen. “Dat moet ook wel als je wilt ondernemen. Een grote groei in omzet is tricky omdat je dat niet gewend bent. Ik wilde mensen en materiaal en moest dus investeren. Nu pas begint het bedrijf de vorm te krijgen waar ik altijd al naartoe wilde. Het is nu ook makkelijker om doelen te stellen en een planning te maken. Revisie is ad hoc maar machinebouw is makkelijker te plannen. Revisie geeft daarentegen wel zekerheid maar schaalvergroting met kotteren is niet zo makkelijk. Machinebouw kent een rustiger beloop: het project loopt langer, alles is makkelijker te plannen en medewerkers zijn makkelijker te instrueren. Bij revisie is dat soms lastig en dan ga ik wel eens met de motor snel ter plaatse om te helpen.”
W240 vermarkten
BULL Engineering & Manufacturing bouwt het meeste in regie, op budget. Onze relatie met de klanten is zodanig dat ze vaak geen prijs vragen, maar gewoon aangeven wat ze willen. Ze weten ook dat ik heel correct uren en onderdelen reken en een product aflever waar we zelf honderd procent achter staan. Het ergste wat er is, is rommel verkopen.” Naast de machines die BULL maakte voor de eerder genoemde klant, ontwikkelde het bedrijf in 2024-2025 ook een wetlandmachine vanaf nul. “Die W240 wil ik graag vermarkten. De machine is zo gemaakt dat ik verwacht dat die potentieel heeft. Bij de eerste machine die ik maakte, kochten we bijvoorbeeld de motor van Ufkes, sloopten we een pistenbully voor de rijaandrijving en pompen en gebruikten we een overjarige cabine van Ploeger. Bij de nieuwste machine is alles speciaal voor ons berekend. Denk daarbij aan aandrijving of motor, en daarom is die ook volledig reproduceerbaar terwijl je bij de eerste afhankelijk was van onderdelen van derden.”
Neutrale positie
De nieuwe W240 kan maaien en gras oprapen met een opraapwagen erachter. Het gewicht werd heel neutraal gelegd maar iets naar achteren zodat je vooraan een maaier kan hangen in de hef. Tegelijk maaien en oprapen kan echter niet en mag ook niet in natuurbeheer. Maar er zit wel een K80 achteraan op. De machine is dus eigenlijk een mooi alternatief voor een trekker in wetland.” In dat segment heeft BULL een ietwat unieke positie omdat andere machinebouwers vaak machines bouwen voor het eigen bedrijf. “Ik ben zowat de enige die bouwt maar er niet zelf mee werkt, ik ben in dat opzicht dus vrij neutraal.
Andere projecten van BULL Engineering & Manufacturing zijn onder andere een opraapwagen die werd uitgerust met Terra Tracs van Claas (zie vorige editie de Loonwerker) of een speciaal uitgeruste rupskraan. “Dat was voor een bosbouwbedrijf dat met hun kraan beter over natte stukken wilde kunnen rijden. We hebben de rupsbalken een meter verlengd en een halve meter breder gezet en met behulp van kunststof rupsplaten van één meter breedte hebben we de machine een lagere bodemdruk gegeven. Eigenlijk hebben we maar een vierkante meter origineel behouden. We zijn toen van 4,7 ton per vierkante meter naar 2 ton per vierkante meter gegaan. Ter vergelijking: een rupsdumper zit ergens tussen 5 en 6,5 ton. Nu bouwen we een machine om achter die rupskraan te komen om de bomen op te halen.
Nichemarkt
BULL Engineering & Manufacturing richt zich dus echt op een nichemarkt en biedt oplossingen voor
problemen waar geen standaardoplossing voor is. “Als mensen bellen, zijn het altijd serieuze klanten. Samen vinden we meestal wel een oplossing.” Bunt probeert duidelijk te maken waarom een standaardoplossing vaak niet werkt. “We hebben er bijvoorbeeld over nagedacht om een Pistenbully om te bouwen. Maar dan moest je teveel compromissen sluiten. Je hebt bij zo’n machine ook een hef en hydrauliek maar het verschil is dat daar het gewicht heel laag moet liggen vanwege de hellingen. Dus de motor en het chassis liggen meer tussen de rupsen. Wij willen net de tussenruimte zo klein mogelijk houden en zo bredere rupsen halen.”
“Mijn doel is om meer wetlandmachines en rupsoplossingen te bouwen. Ik maak graag nieuwe dingen maar om geld te verdienen is dat niet altijd het slimste. Zo’n ontwikkeling kost ook veel geld aan onze kant, want niet alle uren vinden wij belastbaar. We moeten dus naar meer productie om rendabel te zijn. Bij een eerste machine kom je ook meer verrassingen tegen of kostenposten waar je geen rekening mee hield. Die kan je wel incalculeren bij volgende exemplaren. De eerste machines waren dus relatief goedkope machines voor de klant. Ik wist toen ook nog niet goed wat wij waard waren. En een prijs is een prijs. Dan hoop ik maar dat ik goed geteld heb. Bij een volgende klant kun je wel die marge inbouwen want je weet dat je een goed product hebt. En je wordt ook efficiënter. Zo maakt de ene machine de opening voor de volgende.”
Machines van de dam af
De laatste versie van de wetlandtrekker doet het volgens Meindert Bunt heel goed. “Ik zou zeggen dat ze voor 95 procent af is. Er kunnen bijvoorbeeld nog wat verbeteringen gebeuren aan de software.” Die heeft Bunt overigens zelf geschreven. “Mijn leverancier gaf aan geen tijd te hebben voor de software van de W240. Maar de machine moest van de dam af, dus software was een noodzakelijk kwaad, toen ben ik er zelf maar aan begonnen.”
Ondertussen is het een deel van het geheel. Want is de engineering aan de voorkant goed, dan kunnen medewerkers zelf veel verder afwerken. “Je kan dus ook beter twee dagen meer steken in die engineering. Als ik de engineering zelf doe, hoef ik ook met minder mensen rekening te houden. Ik heb het dus heel druk totdat het project aan de gang is en dan kan ik naar het volgende deel of project. Alleen bij de eerste W240 was het tien maanden aan een stuk heftig. Ik moet me wel in de handen wrijven met de jongens die ik in dienst heb. Het bouwen van wetlandmachines is dan ook bij uitstek teamwork.”
Op termijn wil Meindert BULL nog laten groeien. “De grootste technische uitdaging is geld verdienen aan enkelstuks. Ik wil dus meer serie-machines verkopen. De kwaliteit moet wel goed blijven, er zal dus wel ergens een limiet op zitten. De wetlandmachines zijn mijn kindjes, die moeten zo goed zijn als mogelijk. Als iets niet goed is, ben ik daar ziek van. Verder zoek ik nog vakmensen, bijvoorbeeld een junior engineer om een stukje over te kunnen dragen. We hebben zeer recentelijk wel iemand aangenomen die het programmeerwerk gaat overnemen van me. Ook kijk ik nu ook al bij de huidige medewerkers wie er bepaalde dingen kan overnemen.”
Tekst: Seppe Deckx
Beeld: BULL Engineering & Manufacturing
